INFORMACJE OGÓLNE

Końcowy odcinek Półwyspu Helskiego - dawny "Rejon Umocniony Hel" (RUH) jest niespotykaną perłą umocnień artyleryjskich, które powstawały od 1920 roku, a więc jeszcze przed utworzeniem RUH w 1936 i były rozbudowywane aż do rozformowania batalionów artylerii morskiej w 1974 roku, a więc przez 54 lata. W tym czasie w Helu minęły trzy epoki: przedwojenna II Rzeczypospolita, okres hitlerowskiej III Rzeszy i powojenna PRL.
Hel wsławił sie 32 dniami obrony w 1939 roku - poddał się dopiero 2 października, gdy jasne było, że dalsza obrona jest beznadziejna: 30 września poddała się Warszawa i padł Modlin.
W 1999 roku udało się wpisać helskie umocnienia wojskowe do rejestru zabytków, co pozwala na, teoretyczną chociaż ochronę przed dewastacją i rozkradaniem.
Muzeum Obrony Wybrzeża (MOW) stawia sobie za zadanie sukcesywne rozszerzanie swojej opieki na wszystkie obiekty położone na terenie dawnego RUH.

Siedzibą MOW są dwa największe obiekty ze znajdujących się na tym terenie: wieża kierowania ogniem i jedno ze stanowisk artyleryjskich baterii Schleswig-Holstein.
Ta monstrualna bateria 406mm z 1940 roku, największa z baterii nadbrzeżnych świata co do kalibru (większy kaliber miały później tylko niemieckie działa kolejowe i japońskie pancerniki) składa się z 6 obiektów:

Te ostatnie są jednymi z największych stanowisk artyleryjskich świata - załogę każdego ze stanowisk stanowiło 88 marynarzy. Stanowiska identycznych dział w Norwegii, są pozbawione części koszarowej, stanowiska we Francji, o cięższej konstrukcji i też bez części koszarowej, uległy niemal całkowitemu zniszczeniu.

MUZEUM stworzyło w 2006 roku i prowadzi Stowarzyszenie "Przyjaciele Helu" dzięki wielkiej pomocy i przychylności Burmistrza i władz gminy Hel.

^ do góry

Wszelkie prawa zastrzeżone. Zabrania sie wykorzystania powyższych materiałów tekstowych oraz zdjęć bez zgody włascicieli.
Copyright © by Stowarzyszenie "Przyjaciele Helu"